Ruimte houden voor de bewoner die het stadhuis in banjert

Geplaatst door: Bas van Pul, redactie LPB op 12 februari 2012, in categorie: praktijkcases,bijeenkomsten,professionalisering
IMG3293

Op 2 februari 2012 vond de eerste LPB Expert Sessie plaats in Haarlem. Het onderwerp: reorganisatie, bezuinigingen en werken in regie, met de gevolgen en kansen voor gebiedsgericht werken. In Groningen wordt ook gewerkt aan de integratie van verschillende vakgebieden die samen gebiedsgericht werken. Kees van der Helm uit Groningen hoorde de discussie aan en reageerde op het gesprek.

“Allereerst dank voor de openheid waarmee jullie ons hebben ontvangen. Jullie vragen ons advies, wat mij betreft hadden we die adviserende functie deze middag nog wel iets meer mogen laten zien.”

Plannen, plannen! Maar wat kunnen bewoners verwachten?

“Haarlem, jullie staan voor een reorganisatie, de plannen lijken omvangrijk en ingrijpend. Mijn eerste vraag: waar gaan jullie de energie vandaan halen om deze veranderingen tot stand te brengen? Jullie vertrekpunten zijn de noodzakelijke bezuinigingen en de veranderde rol van de overheid. Maar wat is het lonkend perspectief, wat kunnen bewoners verwachten?”

De reactie van de gastheer hierop was verhelderend: natuurlijk kijken we naar onze organisatie met de bewoner in het achterhoofd. We weten heel goed waar we het voor doen, bewoners lopen al een tijdje aan tegen vragen die we nu juist willen oplossen.

Kees benadrukt het toch nog maar een keer: “Dat lijkt me heel goed. Zorg ervoor dat dat je drijfveer is. Je doet het allemaal om een betere stad te maken voor je bewoners. En zorg er ook voor dat je die drijfveer wervend verwoordt en dat je ermee naar buiten treedt. Lukt dat niet, dan wordt het lastig om verandering van de grond te krijgen en om de lange adem te vinden die nodig is bij zo’n proces.”

Hou ruimte voor invliegers

“Nog een advies,” vervolgt Kees. “Zorg ervoor dat je ook flexibiliteit in de organisatie houdt. De wijkgericht werkers van een paar jaar geleden veranderen nu allemaal van vrije jongens en meiden in het veld in makers van wijkprogramma’s. Dat is een goede ontwikkeling, maar tegelijkertijd zeg ik: met nieuwe structuren lossen we de weerbarstigheid van alledag niet op. Zorg voor flexibiliteit om acute, kleine problemen op te lossen. Hou ruimte voor die bewoner die boos het stadhuis in komt banjeren, hou ruimte voor die collega die boos uit de wijk komt.”

Het gaat heel erg goed

“Laten we wel wezen: het overgrote deel van het werk van gemeenten gaat heel goed. Het huisvuil wordt opgehaald, er wordt onderwijs gegeven, paspoorten worden verstrekt. De wijkgerichte inzet en het wijkgerichte werken gaan maar over een klein deel van wat de gemeente doet. Het gaat er bij ons vak juist om dat we de verschillen die er per gebied zijn, zoeken, benoemen en gebruiken in de besluitvorming.”

Wijkmanagers brengen differentiatie aan

“Die besluiten moet je nemen op basis van goede kennis van een gebied. Kennis gebaseerd op harde gegevens (statistieken, onderzoeken enzovoort), maar ook kennis die je opdoet door er veel te zijn. Wijkgericht werken betekent voor mij níet dat we alleen maar proberen te realiseren wat een bewonersgroep aankaart bij de wijkmanager. Nee, wij kunnen ook best wijkoverstijgend bezig zijn en keuzes maken voor de stad: die sporthal komt in wijk A, niet in wijk B. Wijk B wil hem graag, maar wij kunnen motiveren dat wijk A hem gewoon harder nodig heeft. Dat zijn dus niet altijd keuzes die positief uitpakken voor alle wijken. Ons vak zal steeds meer gaan over het aanbrengen van differentiatie, verschillen tussen buurten. Wij weten waar extra inzet nodig is, of waar zaken achterwege kunnen blijven.”

 


Wij kunnen niet zonder onze beleidsafdelingen! (en zij niet zonder ons)

Anekdote uit Groningen, door Kees van der Helm

“Een bewonersgroep kreeg buurtbudget voor het aanleggen van een zebrapad. Toen zij er eenmaal mee wilden beginnen, kwam de afdeling Verkeer om de hoek kijken. Volgens het beleid kon er op die plek helemaal geen zebrapad komen. Bovendien geeft een zebrapad “schijnveiligheid”. Dus die kwam er niet. Daarmee leek de kous af.

We hebben toen de verkeersdeskundige en de bewoners om de tafel gezet. De ambtenaar had veel verstand van verkeer en de bewoners hadden grote betrokkenheid bij het vraagstuk. Al deze inzet is positief gelabeld. Het resultaat: bewoners werden gehoord, de deskundige kon zijn expertise laten gelden, en er kwam een mooi pakket verkeersmaatregelen waar iedereen tevreden mee was. Wij van wijkgericht werken kunnen niet zonder onze beleidsafdelingen! Zet die mensen in, en confronteer hen met de problemen die blijkbaar leven in de stad.”

 

Reacties

Er heeft nog niemand gereageerd op deze blog post.

Plaats reactie

Blijf op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via e-mail.

Of volg ons via RSS of een sociaal netwerk:

Tweets

Laatste vraag / discussie

Agenda

Nieuw op online community